Ontworpen rond de nieuwe Pratt & Whitney 2.000 pk stermotor en het afstemmen van de grootste propeller ooit bevestigd aan een gevechtsvliegtuig, werd de Vought F4U Corsair een legende in zijn eigen tijd.
De F4U-1 was de eerste productieversie van de Corsair. Het had een omgekeerde meeuwvleugel en een productieversie van de Corsair. Het had een omgekeerde meeuwvleugel en een ingelijste luifel met een platte bovenkant. Veel problemen werden echter snel gevonden. Zo bezorgde de bakboordvleugel de Corsair vaak een instabiele landing. Een ander probleem was het slechte zicht vanwege de lange neus en de omlijsting. Daarom F4U-1A: de cockpit werd ongeveer zeven centimeter verhoogd, de omkaderde kap werd vervangen door een kap met halfbubbel ontwerp en de grotere staartwielpoot was uitgerust; werd geïntroduceerd. F4U-1D met helder zicht op frameloze luifel werd later geïntroduceerd voor meer zichtbaarheid. Ook had de F4U-1D twee pylonen onder het middenvleugelgedeelte die de bommen tot 1000 vijvers en de napalm konden dragen. Verder konden onder elke vleugel 5 inch raketten worden gedragen. Daarom werd de F4U-1D in 1944 formeel ingezet als het eerste carrier-based vliegtuig van de Corsair-serie. Beginnend met het plaatsen van de F4U 1D als Marine squadrons VMF-124 en VMF 213 aan boord van de ESSEX op weg naar de Filippijnen, werd de F4U-1D gebruikt om Japan aan te vallen als de eerste operatie van de Amerikaanse marine in 1945. Ongeveer 3.700 hoeveelheden F4U- 1D werden geproduceerd, daarna bekleedde het een gevestigde positie van de Amerikaanse marine vanwege zijn bekwaamheid en vertrouwen.
Dit product is niet meer leverbaar. |
Ontworpen rond de nieuwe Pratt & Whitney 2.000 pk stermotor en het afstemmen van de grootste propeller ooit bevestigd aan een gevechtsvliegtuig, werd de Vought F4U Corsair een legende in zijn eigen tijd.
De F4U-1 was de eerste productieversie van de Corsair. Het had een omgekeerde meeuwvleugel en een productieversie van de Corsair. Het had een omgekeerde meeuwvleugel en een ingelijste luifel met een platte bovenkant. Veel problemen werden echter snel gevonden. Zo bezorgde de bakboordvleugel de Corsair vaak een instabiele landing. Een ander probleem was het slechte zicht vanwege de lange neus en de omlijsting. Daarom F4U-1A: de cockpit werd ongeveer zeven centimeter verhoogd, de omkaderde kap werd vervangen door een kap met halfbubbel ontwerp en de grotere staartwielpoot was uitgerust; werd geïntroduceerd. F4U-1D met helder zicht op frameloze luifel werd later geïntroduceerd voor meer zichtbaarheid. Ook had de F4U-1D twee pylonen onder het middenvleugelgedeelte die de bommen tot 1000 vijvers en de napalm konden dragen. Verder konden onder elke vleugel 5 inch raketten worden gedragen. Daarom werd de F4U-1D in 1944 formeel ingezet als het eerste carrier-based vliegtuig van de Corsair-serie. Beginnend met het plaatsen van de F4U 1D als Marine squadrons VMF-124 en VMF 213 aan boord van de ESSEX op weg naar de Filippijnen, werd de F4U-1D gebruikt om Japan aan te vallen als de eerste operatie van de Amerikaanse marine in 1945. Ongeveer 3.700 hoeveelheden F4U- 1D werden geproduceerd, daarna bekleedde het een gevestigde positie van de Amerikaanse marine vanwege zijn bekwaamheid en vertrouwen.
Merk | Tamiya |
Inhoud | Vought F4U-1D Corsair 1:72 bouwpakket vliegtuig |
Introductie jaar | 2020 |
Leeftijd | |
EAN | 4950344607525 |
Sku | 2370170 |